Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008

Αν το θράσος, παιδί της αλαζονείας γεννά φόβο στους αγνώμονες Η αλήθεια κι ο αγώνας τους δίνουν ελπίδα!



Κοιτάξου στον καθρέφτη, δε θα με βγάλεις ψεύτη!
Λαϊκό άσμα

Ο Βασιλιάς σας είναι γυμνός

Πάντα οι Βασιλιάδες είχαν τους αυλικούς τους και οι δικτατορίσκοι τη φρουρά τους. Τη νέα εποχή όμως, την εποχή των ΜΜΕ, πέρα απ’ αυτούς απέκτησαν και μπράβους εξειδικευμένους στην αντιμετώπιση όσων περιπτώσεων δε μπορούν να αντιμετωπίσουν οι νομικοί τους σύμβουλοι. Κολαούζους της νέας εποχής, κίτρινους ανθυπογκεμπελίσκους που ενδεδυμένοι το μανδύα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας παριστάνουν τους τιμητές της νομιμότητας. Όντες υπήκοοι σκοτεινοί υπασπιστές, προβάλλονται ως αγανακτισμένοι πολίτες και λασπώνουν όποιον δε θεωρεί τον αφέντη τους ισάξιο του θεού Ήλιου.

Ε λοιπόν, ο αφέντης σας είναι γυμνός! Γυμνός και κουτοπόνηρος! Κι αυτό έρχονται να καταδείξουν τα αυτοκόλλητα που κοσμούν τα μπετά και τα σίδερα της πόλης μας.

Βρωμιάρηδες είστε και φαίνεστε!

Δε θα επανέλθω στο χιλιοειπωμένο και χωρίς απάντηση ακόμα ερώτημα για τη νομιμότητα των κατασκευών στον κήπο. Απλά ορμώμενος απ’ τους κούφιους μύδρους κάποια έμμισθης δημοτικής πένας περί ρύπανσης της πόλης απ’ τα πανέξυπνα αυτοκόλλητα της Πονειρούπολης, έχω να αντιτείνω κάποιες σκέψεις μου, που μέρα με τη μέρα εξελίσσονται σε βεβαιότητες:

Βρωμιά είναι τα μπετά που βάλατε στο δημοτικό κήπο

Βρωμιά είναι οι ανεκδιήγητοι σιέλ μωβ προβολείς που φωτίζουν την Καπναποθήκη πάνω απ’ το σαλόνι του Πάπου και βάφουν μαβιά τα νερά της λιμνούλας στην Αγία Βαρβάρα, που προς απογοήτευσή σας ακόμα αντιστέκεται στα σχέδιά σας για γενίκευση της κιτς αισθητικής σας στην όμορφη (για πόσο ακόμα) Δράμα μας.

Βρωμιά είναι τα απαράδεκτα μαρμάρινα κολωνάκια, που πνίγουν την προτομή του καημένου του πρώην Δήμαρχου (τι τον έμελε να πάθει)

Ακόμη

Βρωμιά είναι τα κούτσουρα που διαδέχτηκαν τα σφαγμένα πλατάνια στο μουσείο

Και συνοψίζοντας

Βρωμιά είναι η άποψή σας για το πόσος και πώς πρέπει να είναι ο δημόσιος χώρος.

Και καταπατητές επίσης

Όσο φυσικά για την καταπάτηση ιδιοκτησίας απ’ τη μεριά αυτών που …. κολλάν τα χαρτάκια διαμαρτυρίας. Τι να πω; Στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί.

Μιας και

Καταπάτηση ιδιοκτησίας και μάλιστα Δημοτικής, είναι το μόνιμο μπάζωμα των παρτεριών του κήπου, για την επέκταση μιας αμφιβόλου αισθητικής και οικονομικής αποδόσεως ετήσιας φιέστας.
Καταπάτηση ιδιοκτησίας είναι το μακρύ χέρι που βάζει ο τοπάρχης στους λογαριασμούς νερού, ίσως και δημοτικών τελών, κάθε φορά που θέλει να καλύψει οικονομικά, προσλήψεις σε μόνιμες θέσεις στο Δήμο, «εθελοντών (χαχαχα!!!)
δημοτών»
Καταπάτηση ιδιοκτησίας και όχι μόνο, μιας και πρόκειται για καταστροφή, είναι το γκρέμισμα του πίσω μέρους του διατηρητέου κτηρίου του Παλιού Τελωνείου
Καταπάτηση ιδιοκτησίας είναι τα λεφτά των δημοτών που ξοδεύονται για να καλυφθούν οι απίστευτα μεγάλοι λογαριασμοί (έχουν γίνει ανέκδοτο στις ταβέρνες της πόλης) της ΔΕΚΠΟΤΑ για τραπεζώματα και σπιτώματα.
Καταπάτηση ιδιοκτησίας (μέχρι στιγμής) είναι οι λογαριασμοί της περσινής Πονειρούπολης που δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστοί στους πολίτες.

Καταπάτηση ιδιοκτησίας, των χρημάτων που βγάζουμε με μόχθο, είναι κάθε αδικαιολόγητος και παραφουσκωμένος λογαριασμός σας.

«Κατακλείς» αξιοπρεπείας!

Οι εποχές όμως που τις έσκιαζε η φοβέρα και τις πλάκωνε η σκλαβιά του ημετερισμού και των μίσθαρνων πενών απ’ τη μια και του φόβου και της αβεβαιότητας που δημιουργεί η καθημερινότητα, στην πόλη που εσείς καταντήσατε Πρωτεύουσα της Ανεργίας, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί!!!

Από δω και στο εξής σε κάθε σας παρασπονδία θα μας βρίσκεται μπροστά σας!!

Εσείς έχετε μανατζαραίους και στρατηγούς

Κι εμείς το χαμόγελό μας

Νέοι Πολίτες ενάντια στη αλαζονεία της εξουσίας

και το φόβο των υπηκόων

(Αυτοί με τα αυτοκόλλητα)