Το κείμενο που ακολουθεί μας έρχεται απ’ το πολύ κοντινό μέλλον της 5ης Δεκεμβρίου. Αφορά την κατάσταση των νερών της Αγίας Βαρβάρας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, λίγο μετά τη γιορτή της πολιούχου μας. Προτροπή για τη δημοσίευσή του είναι το γνωμικό «Καλύτερα να προλαβαίνεις παρά να θεραπεύεις»
Δράμα 5 Δεκεμβρίου 2008
Πάει κι η ΑγιαΒαρβάρα!
Πάει κι η τοπική γιορτή μας!
Άντε και του χρόνου με υγεία!
Τέλειωσε για μας το πανηγύρι!
Για τα νερά της Δράμας όμως;
Α! Γι αυτά ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΓΙΟΡΤΗ!
Μιας και έχουν να διαχειριστούν έναν τεράστιο όγκο αφρώδους πλαστικού, που ξέφυγε απ’ τις πρόχειρες μπουκωμένες δημοτικές παγίδες, που τοποθέτησαν (οι υπάλληλοι της αρμόδιας δημοτικής υπηρεσίας, φαντάζομαι) σε σημεία που να μη χαλάει το τοπίο, σε μια απ’ τις πιο όμορφες πλατείες (sic) της Ευρώπης.
Εδώ και χρόνια, εφαρμόζεται μια πρακτική, που έχει πάρει τη μορφή πλαστικής λαίλαπας, για τα νερά της Αγίας Βαρβάρας. Κάθε 3 Δεκεμβρίου το βράδυ, παραμονή της γιορτής της πολιούχου Αγίας Βαρβάρας, οι μικροί συμπατριώτες μας μαζεύονται γύρω απ’ τη λιμνούλα, που βρίσκεται μπροστά απ’ την εκκλησία και χαρούμενα πετάνε μέσα στα νερά καραβάκια από φελιζόλ και άλλα τοξικότερα υλικά», τα οποία κοσμούνται από μικρά κεριά σε αλουμινένια συσκευασία. Απ’ τα καραβάκια αυτά, άλλα διαλύονται ή καίγονται και λιώνουν, ρυπαίνοντας τον περιβάλλοντα χώρο κι άλλα παρασέρνονται απ’ το ρέμα. Αυτά που παίρνει το ρέμα, μαζεύονται στο στόμιο της λιμνούλας και προωθούνται γεμίζοντας το ρυάκι που περνάει μπροστά απ’ τις ταβέρνες.
Το αποτέλεσμα;
Αποκρουστικό!!
Σε μια απ’ τις πιο όμορφες γωνιές της πόλης, μέσα στα νερά και τα πλατάνια, να συσσωρεύονται εκατοντάδες διαλυμένα πλαστικά καραβάκια, πολλά απ’ τα οποία παρασέρνονται και εκτός των προχειροφτιαγμένων δημοτικών «παγίδων» και ρυπαίνουν τα νερά σε μεγάλη απόσταση και εκτός Νερών Αγίας Βαρβάρας.
Απορρίμματα του εθίμου, έχουν βρεθεί μήνες μετά, σε περιοχές πολύ μακριά απ’ την Αγία Βαρβάρα.
Τι είναι όμως αυτά τα σκουπίδια; Κι από τι υλικά είναι φτιαγμένα;
Σκάφος από φελιζόλ.
Το φελιζόλ είναι διογκωμένη πολυστερίνη ή εν συντομία EPS. Είναι ένα ελαφρύ, άκαμπτο, πλαστικό και αφρώδες, υλικό που παράγεται από συμπαγείς σταγόνες πολυστυρολίου. Θεωρείται ακόμη κι απ’ την κατασκευάστρια εταιρία ότι δεν πρέπει να ρυπαίνουμε μ’ αυτό το περιβάλλον, γιατί παραμένει αναλλοίωτο στο χρόνο. Τα επιστημονικά δεδομένα για τις πολυστερίνες είναι εν συντομία τα παρακάτω:
Εξηλασμένη και διογκωμένη πολυστερίνη:
- Προέρχεται από μη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας (υδρογονάνθρακες)
- Ρύπανση: Κατά την κατασκευή, διαφυγή τοξικών πτητικών αερίων στο περιβάλλον, όπως CFC (χλωροφθοράνθρακες) και πεντανίου (καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος και ενισχύουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
- Επιπτώσεις στην υγεία: Διαφυγή στυρενίου στην ατμόσφαιρα (ουσία νευροτοξική, που ενοχοποιείται για καρκινογενέσεις). Σε περίπτωση φωτιάς, παραγωγή τοξικών βρωμιούχων αερίων, εξ αιτίας των ουσιών που περιέχει για την καθυστέρηση εκδήλωσης πυρκαγιάς.
Σκάφος από φύλλα πολυουρεθάνης
Πολυουρεθάνη
- Προέρχεται από μη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας.
- Οι HFC (υδροφθοράνθρακες) που αντικατέστησαν τα CFC (χλωροφθοράνθρακες) ενοχοποιούνται επίσης για την καταστροφή της στοιβάδας του όζοντος
- Μη ανακυκλώσιμη
- Επιπτώσεις στην υγεία: Οι ισοκυανάτες που προέρχονται από μια σύνθετη διαδικασία παραγωγής με βάση το χλώριο, απελευθερώνουν στο περιβάλλον (εσωτερικό και εξωτερικό του κτηρίου) αμίνες, ουσίες ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους ανθρώπους. Σε περίπτωση δε πυρκαγιάς παράγεται κυάνιο, ουσία φοβερά τοξική.
Όσο για τα πλαστικά κατάρτια, σημαιάκια, σχοινάκια, και χημικά χρώματα που χρησιμοποιούνται για το αρμάτωμα των πλοίων, καλό και χρήσιμο θα ήταν να ψάξουν οι ίδιοι οι μαθητές για την τοξικότητα των χημικών ουσιών απ’ τις οποίες είναι κατασκευασμένα.
Γιατί ως απορρίμματα, τα πλαστικά προϊόντα, είναι γνωστό σε όλους ότι χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να αποδομηθούν. Αλλά και όταν διαλυθούν, πολλά είδη πλαστικών απελευθερώνουν πολύ τοξικές ουσίες στο περιβάλλον
Ας περάσουμε τώρα και σε μια άλλη το ίδιο σοβαρή παράμετρο του ρυπαρού αυτού έθιμου. Την παιδαγωγική.
Μήπως χωρίς να τα ενημερώνουμε για τις συνέπειες που έχει η μη ανακύκλωση (αν ανακυκλώνονται) των υλικών κατασκευής των «καραβιών», μαθαίνουμε στα παιδιά μας να χρησιμοποιούν άκριτα, χημικά υλικά, ενώ καθήκον μας είναι να προάγουμε τη χρήση υλικών φιλικών προς το περιβάλλον;
Μήπως με τα παιχνίδια μιας χρήσης (γιατί αυτό είναι τα περισσότερα καραβάκια) προάγουμε επικίνδυνες λογικές, εθίζοντας τα παιδιά στον υπερκαταναλωτισμό;
Μήπως όταν τα παιχνίδια υποβιβάζονται σε σκουπίδια και τα παρατάμε στα νερά, επιβαρύνοντας το περιβάλλον με Αθάνατα πλαστικά, μαθαίνουμε στα παιδιά ότι δεν είναι κακό να πετάμε και να παρατάμε πλαστικά στη φύση ;
Μήπως με την κατά τ’ άλλα καλών προθέσεων τήρηση του εθίμου διαπράττουμε πολλαπλά οικολογικά και παιδαγωγικά ατοπήματα;
Αυτή η άσχημη, βρώμικη έως και τοξική μάζα που μένει, όταν τελειώνει η γιορτή, είναι η ταυτότητα, ενός αντιοικολογικού και ρυπαρού έθιμου που κάποτε πρέπει να μας ευαισθητοποιήσει.
Έχω την αίσθηση ότι θα ήταν πολύ καλό να ξεκινήσει μια συζήτηση για έναν εορτασμό της πολιούχου, πιο φιλικό προς το περιβάλλον
Γιατί το έθιμο, μπορεί να τηρείται και με ελεγχόμενα καραβάκια (με σχοινάκι ίσως;) φτιαγμένα από πιο φιλικά υλικά (ξύλο ή συμπιεσμένο χαρτί και οικολογικά χρώματα) που θα τα φυλάμε στο σπίτι μας.
Γιατί μπορούμε να ζούμε φιλικά προς το περιβάλλον.
